ชอบมากครับ

จงเป็นในสิ่งที่ต้องเป็นให้เป็นสุข
อย่าพยายามเป็นให้เป็นทุกข์
ในสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็น

บทความดีอ่า
ชอบตรง ‘เป้าหมายของชีวิตที่มนุษย์คิดขึ้นนั้น
ไม่อาจนำมาซึ่งความเกษมสำราญที่แท้จริง
ทั้งยังอาจเป็นเหตุแห่งความทุกข์ยากไม่รู้จบสิ้น’

จริง

ใช่

ถ้าเป้าหมายชีวิตมีอยู่แล้ว แล้วทำไมคนถึงต้องมีหลายเชื้อชาติ มีเผ่าพันธุ์มากมายด้วยอ่ะคับ โลกนี้จะมีคนเยอะๆเพื่ออะไร

ความงมงายเป็นบ่อเกิดแห่งความหมกมุ่น อดีตเป็นเพียงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว มีทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี ส่วนอนาคตก็เป็นเรื่องของวันข้างหน้า ไม่มีอะไรแน่นอน ปัจจุบันต่างหากที่สำคัญที่สุด เพราะมันจะอยู่กับเราไปจนตาย

ถ้าชีวิตขาดเป้าหมาย ก็คือชีวิตที่อยู่ไปวัน ๆ ครับ มันไม่ต่างอะไรกับการที่ไม่มีแผนที่ในชีวิต ไม่รู้ว่าจะไปทางใหน ไม่รู้ว่าจะทำอะไร ไร้ทิศทางในการดำรงชีวิต ไม่เกิดการพัฒนา รู้แค่ว่าต้องทำสิ่งเฉพาะหน้า เพราะเป้าหมายเป็นส่วนหนึ่งและเป็นส่วนสำคัญของคนที่ประสพความสำเร็จครับ ^o^’

ดีใจจังที่มีคนช่วยกันสร้างทัศนะคติที่ดีให้กัน บทความในเวบนี้ก็น่าอ่านค่ะ
http://sweetulu.wordpress.com

ทุกอย่างถ้าทำอย่างมีเป้าหมาย สักวันมันก็จะประสบความสำเร็จได้ในไม่ช้าค่ะ

เป้าหมายกับความฝันต่างกันนะครับแต่ก็ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้
เป้าหมายต้องมี วัน เวลา กำกับเสมอครับ
ส่วนความฝันเป็นสิ่งที่เราสร้างจินตนาการขึ้นมา ซึ่งดูเหมือนว่ามันห่างไกล
แต่ถ้าคุณลองจินตนาการจนรู้สึก สัมผัส และได้กลิ่นเหมือนว่าคุณเป็นเจ้าของมันจริงๆ คุณจะเกิดการวางเป้าหมาย วัน เวลา ลงไป แล้วยิงให้ตรงเป้าที่คุณวางไว้แต่ละเป้า เชื่อเถอะครับคุณประสบความสำเร็จในชีวิตแน่นอน
ทำอย่างที่ผมแนะนำเลยครับ คุณทำได้แน่นอน

ตั้งเป้าหมาย แล้วค่อยๆเดินไปช้าๆ อย่ารีบร้อนก็ไม่เกิดความทุกข์ค่ะ ทำให้พอดีและจุดหมายปลายทางจะดีพอ

แสดงว่ามนุษย์ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเองอยู่แล้วถ้าตั้งเป้าหมายมากก็อาจเป็นทุกข์มากแต่จะประสบความสำเร็จในภายหลัง ถ้ามีเป้าหมายน้อยก็ทุกข์น้อยแต่จะอยู่ได้แบบพอเพียงตามธรรมชาติ การไม่ได้ตั้งเป้าหมายอาจไม่ได้หมายความว่าอยู่ไปวันๆ แต่อยู่แบบสมดุลตามธรรมชาติแต่สันชาติญาณของมนุษย์คือนักล่ามาก่อนส่วนใหญ่จะไม่อยู่นิ่งเฉยนอกจากผู้ที่ฝึกจิตใจมาดีแล้วและตัดขาดจากทางโลกได้ (เขียนตามความรู้สึก)

คุณเป็นเจ้าของเว็บที่ได้ทำ ได้มีเว็บดี ๆ เพื่อเพื่อนมนุษย์อย่างแท้จริง ขอบคุณมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ