สัมพันธภาพ
ชีวิตย่อมมีพันธะอยู่โดยธรรมดา
ต่างกันแต่ว่าจะนำมาซึ่งความทุกข์หรือไม่
สังคมย่อมอยู่รอดด้วยสัมพันธภาพ
มีสัมพันธภาพคือมีความรัก
พ่อ แม่ ทำหน้าที่ของพ่อแม่
แต่ต้องเป็นเพื่อนที่ดีของลูก
ครูต้องทำหน้าที่ของครู
แต่ต้องเป็นเพื่อนที่ดีของศิษย์
สัมพันธภาพแห่งความเป็นเพื่อนคือ
ไม่บังคับบัญชา ไม่ยึดครอง
ไม่เรียกร้อง ไม่สร้างปัญหา
เพียงแต่เอาใจใส่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ด้วยความรักในชีวิตทั้งหลาย
พันธะที่มีจุดประสงค์อยู่ที่ตนเอง
มิใช่พันธะแห่ง “ความรัก”
มันเป็นพันธะของ “ความอยาก”
อันเป็นเหตุแห่งความทุกข์ และความตาย
บทความที่เกี่ยวข้อง


ชอบมากเลยค่ะ คิดได้โดนจริงๆ
เป็นการให้อย่างสมบูรณ์ของผู้ที่ถึงพร้อมด้วย
พรหมวิหาร4 คือเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา
ขอบคุณค่ะ