การล้างบาป
Posted by
Hoopie 3 July, 2009
มันบาปนักหรือที่นกกินหนอนเป็นอาหาร
ก็ผู้ที่เอาแต่สำราญสำรวมโดยไม่ช่วยเหลือ
เพื่อมนุษย์ผู้ตกทุกข์ได้ยากล่ะ
จะไม่มีบาปเลยสักนิดหรือไฉน
ถ้าบาปคือสิ่งที่ล้างได้หรือไม่ได้โดยแน่นอนละก็
บางชีวิตคงเหลิงเจิ่ง บางชีวิตคงเศร้าหมองไม่รู้สิ้น
บาปนั้นคือเหตุที่ดลบันดาลความทุกข์แก่ชีวิต
ย่อมล้างได้บ้างไม่ได้บ้างตามเหตุตามปัจจัย
บาปไม่อาจระบุได้ด้วยการกระทำ
จิตใจของผู้กระทำจึงเป็นเหตุแห่งบาป
เด็ดดอกไม้ดอกหนึ่งริมทาง
อาจเป็นบาปที่ทำลายล้างได้ไม่นานนัก
เมื่อกระทำในสิ่งที่ไม่สมควรไปแล้ว
ถึงแม้ล้างบาปในใจได้หมดลง
แต่ธรรมชาติก็ยังคงอำนาจอยู่
จงขออภัยต่อธรรมชาติ
ด้วยการเริ่มต้นใหม่อย่างอ่อนโยนต่อชีวิต และโลก
บทความที่เกี่ยวข้อง
Categories :
พรหมจริยวัตร
ชอบแนวคิดในการแต่งบทความมากค่ะ
การล้างบาปในมนุษย์ เพื่อ เตือนตนไม่ให้กระทำในสิ่งนั้ซ้ำอีก และสร้างความปลอดโปร่งในจิตตน..ไหม?
การกล่าววาจาขอขมาต่อบุคคลที่ตนได้ล่วงเกิน
เป็นการเตือนสติของตนไม่ให้กระทำผิดอีก ไหม?
….เห็นด้วยกับความมีเมตตาต่อตนเองและสรรพสัตว์ทั้งหลาย..การแผ่เมตตาให้ตนและสรรพสัตว์จึงเป็นการเตือนตนไม่ประมาทด้วย กาย วาจา ใจ ..
ใครหนอเขียนคำว่า “พิสูตร” ลองเขียนใหม่ซิครับ