การศึกษา
เหตุใดกันเล่า
เราจึงทำร้ายชีวิตทั้งหลาย
ด้วยการส่งเสริมให้เขาทำเพื่อตัวเขาเอง
การศึกษาชนิดไหนกัน
ที่ฝึกให้คนชำนาญในการเบียดเบียน
และสามารถบิดเบือน ให้มันเป็นความถูกต้อง
เมื่อเราให้ความรู้ ความสามารถแก่เขา
แต่ไม่ได้ปลุกเร้าให้เขาเห็นแก่ชีวิตทั้งหลาย
จะอันตรายแค่ไหนเมื่อเขาใช้ความสามารถ
การศึกษา
ไม่ใช่ส่งเสริมให้คนรู้จักเอาตัวรอดเท่านั้น
หัวใจของการศึกษา
ก็คือการช่วยให้หัวใจเปี่ยมด้วยการช่วยเหลือ
การศึกษา คือการค้นหาวิธีการที่เหมาะสม
เพื่อช่วยเหลือชีวิตทั้งปวงให้เป็นปรกติสุข
ทรัพย์สมบัติ
ทรัพย์สมบัติภายนอก
หาก็ยาก เก็บก็ยาก
แต่คนก็อุทิศชีวิตแสวงหา
ทรัพย์สมบัติภายใน
ไม่ต้องหา ไม่ต้องซุกซ่อน
แต่ผู้ใดอยากได้เล่า
ไร้ทรัพย์สมบัติภาพในเสียแล้ว
ทรัพย์สมบัติ และเกียรติยศภายนอก
ยิ่งแสวงหา ยิ่งยุ่งยาก ยิ่งปวดร้าว
เมื่อไร้ทรัพย์สมบัติภายนอก
คุณธรรมที่แท้ก็ง่ายที่จะเกิดขึ้น
เพราะในความยากจนทนทุกข์
ชีวิตจึงจ่ายที่จะค้นพบคุณค่าของชีวิต
การไม่ทำให้สิ่งมีชีวิตเป็นทุกข์
การช่วยขจัดความทุกข์ให้สิ่งมีชีวิต
เป็นทรัพย์สมบัติที่ต้องเก็บไว้ด้วยการกระทำ
