สิทธิ์อันชอบธรรม
สิทธิ์เกิดจากการเรียกร้องเอาจากผู้อื่น
ไม่ใช่สิทธิ์ที่นำมาซึ่งความปรกติสุขเสมอไป
สิทธิ์ที่มนุษย์ควรจะได้นั้น
ไม่จำเป็นต้องแสวงหา
ไม่ต้องเรียกร้อง ต่อสู้
ไม่ต้องสร้างหรือทำลายสิ่งใดเพื่อสิทธิ์
เพราะสิทธิ์นั้นมีพร้อมอยู่แล้วในทุกผู้ทุกนาม
เมื่อเห็นว่าไม่ถูกต้องเราก็ไม่ยุ่งเกี่ยว
เมื่อเห็นว่าไม่เหมาะสม เราก็ไม่เชื่อถือ
เมื่อเห็นว่าต้องสู้ เราก็สู้ด้วยใจและวิธีของเรา
สิ่งเหล่านี้หรือมิใช่ที่เป็นสิทธิ์ของมนุษย์
บุคคลจำนวนมาก
ละทิ้งสิทธิ์อันชอบธรรมของตน
เพื่อไปแสวงหากากเดนของสิทธิ์ภายนอก
นี่เท่ากับเขาขาดสิทธิ์แห่งความเป็นมนุษย์ไปแล้ว
ยุทธวิธี
เมื่อจะต้องต่อสู้
เป้าหมายมิใช่มุ่งทำลายตัวบุคคล
ความเห็นผิด ของเขาต่างหาก
ที่เรามุ่งต่อสู้แก้ไข
การให้อภัย และการช่วยเหลือ
คือพื้นฐานของยุทธวิธีที่แท้จริง
อันจะนำมาซึ่งสันติภาพ
และความก้าวหน้าร่วมกัน
อย่าให้ความโกรธแค้น เสียใจ
เป็นพื้นฐานของการต่อสู้
เพราะการต่อสู้เช่นนั้น
ไม่ได้เพื่อใคร หรืออะไรเลย
นอกจากความปวดร้าว ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
ใครเป็นผู้ให้อภัยได้นั่นเอง
คือข้อตัดสิน เพื่อหาผู้ถูกต้อง
