การสร้างสรรค์
มวลมนุษย์ยิ่งพยายามสร้างสรรค์
ดูเหมือนโลกยิ่งวุ่นวายไม่รู้สิ้น
การสร้างสรรค์ที่แท้
คือการนำความปรกติสุขมาสู่สรรพชีวิต
ถ้าไม่เข้าใจความจริงของชีวิต
ก็อย่าคิดสร้างสรรค์อะไรเลย
เรื่องราวภายในของชีวิตไม่ต้องสร้างสรรค์
เพียงแต่รู้เท่าทันการสรรค์สร้าง
ปล่อยให้ธรรมชาติเดิมแท้ในตน
กระทำกิจทั้งหลายไปตามกระแสแห่งธรรมชาติ
แต่โบราณกาลมาแล้ว
พระอริยบุคคลทั้งหลาย
ก็กระทำโดยมิได้กระทำดังนี้
ความดีย่อมปิดฉากลง
ด้วยการบังคับให้กระทำ
การสืบพันธุ์
โดยธรรมชาติแล้ว
สิ่งมีชีวิตต้องมีการสืบพันธุ์
เพื่อยังชีวิตให้คงอยู่ต่อไปได้
ความสืบพันธุ์
เป็นความต้องการของธรรมชาติ
ไยต้องกักกัน ทำลาย
การร่วมประเวณี
มิควรระบุตายตัว ว่าเป็นการสูญเสีย
หรือได้มาซึ่งพรหมจรรย์
จิตใจของผู้ร่วมประเวณีต่างหาก
ที่จะบอกว่า สูญเสีย หรือได้มา
อย่ารังเกียจการปฏิเสธการสืบพันธุ์เลย
เพราะถ้าปฏิเสธโดยไร้ความเห็นแจ้ง
ก็นับเป็นการสืบพันธุ์อย่างหนึ่ง
แต่เป็นพันธุ์แห่งความเห็นผิด


