คนกับสัตว์
ไม่มีสัตว์ชนิดใดฉลาดกว่าคน
แต่แปลกไหมที่หมาไม่กลัวผี
ไม่มีสัตว์ชนิดใดที่มีความรู้มากกว่าคน
แต่แปลกหนอที่นกไม่เคยบ้า
สัตว์ทั้งหลายไม่กลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น
และไม่กลัวในสิ่งที่มิได้เผชิญอยู่เฉพาะหน้า
แปลกแต่จริง คนเรากลับกลัวสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้น
และกลัวมากขึ้นต่อสิ่งที่ตัวเองก็ไม่เคยประสบ
สัตว์ทั้งหลายต่างก็รักชีวิต
แต่มันไม่กลัวตาย
แปลกนักที่คนมักกลัวความตาย
แต่ไม่รักชีวิต
เช่นนี้
คนทั้งหลายเอาสิ่งใดกัน
มาดูถูกสรรพสัตว์ว่าโง่เขลา ต่ำต้อย
บ้า
สมองที่ไรการนึกคิดเพื่อสร้างสรรค์
ไม่ช้าก็เฉื่อยชา ปัญญาอ่อน
การครุ่นคิดอย่างหนัก และซับซ้อน
ไม่ได้เป็นสาเหตุของการบ้า
การนึกคิด เพื่อตนเองนั่นแหละสาเหตุสำคัญ
การนึกคิดอยู่กับงาน
มิใช่จะทำให้คนบ้าหรือไม่บ้า
ทั้งนี้ขึ้นกับว่าการงานนั้นเพื่อใคร
ยิ่งคิดจะให้ยิ่งเบิกบาน
ยิ่งคิดจะเอายิ่งใกล้บ้า
การให้อภัย และคิดช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ
ใช่จะเป็นการรักษาสุขภาพจิตที่ดีที่สุดเท่านั้น
ยังเป็นการพัฒนาชีวิตที่ดีที่สุดอีกด้วย
