ถ้ามนุษย์ไม่มีธรรมะ

ถ้ามนุษย์ไม่มีธรรมะ

ถ้าเอา ธรรมะออกไปแล้ว มนุษย์จะเลวกว่าสัตว์เดรัจฉาน มนุษย์ไม่มีธรรมะแล้ว อันธพาลเต็มบ้านเต็มเมือง ไม่มีความผาสุกเลย ในโลกสัตว์เดรัจฉานไม่มีอันธพาลอย่างนี้ ไม่มีอันธพาลขนาดที่ว่า เอาก้อนหินมาดักรถยนต์ให้สะดุดแล้วล้มคว่ำ แล้วก็มาปล้นเอาของในรถยนต์ ถอดเอาเสื้อผ้าของคนในรถเหลือแต่กางเกงในนั้น สัตว์เดรัจฉานทำไม่ได้”

พุทธทาส

เพิ่มเติมที่ Youtube ครับ

ไปเจอมานะครับ จาก facebook ครับ ตามไปเข้าไปดูกันได้ มีบทความดีๆสอนใจมากมาย

ผลงานของความรัก

ไม่มีใครทำอะไรได้ทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่ในสิ่งที่สามารถกระทำได้
มนุษย์ที่แท้
ย่อมไม่รีรอที่จะจะกระทำอย่างจริงจัง

ถ้าจะกระทำ
จงกระทำด้วยความรักที่จะกระทำ
อย่ากระทำเพื่อหวังผลของการกระทำ

ผลงานที่สำเร็จลงด้วยความรัก
แม้ดูประหนึ่งง่ายๆ
แต่ก็ยิ่งใหญ่ และงดงามสำหรับผู้มีความรัก
แม้นปราศจากความรักเสียแล้ว
ถึงงานจะสำเร็จ
แต่ก็สำเร็จอยู่ในความล้มเหลว
ด้วยว่าผลของงานนั้น
ไร้ความรักฉาบทา

การทำสิ่งใดเพื่อวันข้างหน้า

ต้องไม่ให้เสียปรกติสุขในวันนี้

การสร้างสรรค์

มวลมนุษย์ยิ่งพยายามสร้างสรรค์
ดูเหมือนโลกยิ่งวุ่นวายไม่รู้สิ้น

การสร้างสรรค์ที่แท้
คือการนำความปรกติสุขมาสู่สรรพชีวิต

ถ้าไม่เข้าใจความจริงของชีวิต
ก็อย่าคิดสร้างสรรค์อะไรเลย

เรื่องราวภายในของชีวิตไม่ต้องสร้างสรรค์
เพียงแต่รู้เท่าทันการสรรค์สร้าง

ปล่อยให้ธรรมชาติเดิมแท้ในตน
กระทำกิจทั้งหลายไปตามกระแสแห่งธรรมชาติ

แต่โบราณกาลมาแล้ว
พระอริยบุคคลทั้งหลาย
ก็กระทำโดยมิได้กระทำดังนี้

ความดีย่อมปิดฉากลง

ด้วยการบังคับให้กระทำ

คู่รัก คู่ชีวิต

สรรพสัตว์ล้วนมีคู่ครอง
มนุษย์ควรมีคู่รัก
เพื่อพึ่งพาซึ่งกันและกัน
ภายใต้การนำของความรัก

คู่รัก ควรเป็นคู่ชีวิต
ที่ดำเนินชีวิตไปด้วยกัน
แต่ต้องไม่ครอบครองกันและกัน
ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
แต่ไม่จำเป็นต้องใกล้ชิดกัน
ร่วมปรึกษาหารือกัน
แต่ต้องไม่ครอบงำความคิดของกันและกัน

คู่รัก คู่ชีวิต ที่แท้จริง
ต้องให้อิสระเสรีแก่กันและกัน
ในการที่จะมีชีวิตอยู่
เพื่อที่จะได้เป็นคนๆเดียวกันอย่างแท้จริง

ความรักเป็นพระพร

เพื่อความสุนทรีของชีวิต

ผู้เป็นที่รัก

ขณะใดเรียกหาความรัก
ขณะนั้นย่อมรักใครไม่ได้

ผู้ใดร้องขอความรัก
แน่นัก ว่าเขารักใครไม่เป็น

ผู้ที่ไม่ร้องขอความรัก
เขาจึงแจกจ่ายความรักของเขาได้

ผู้ที่ต้องการให้ผู้อื่นนิยมตน
เขาย่อมไม่เป็นตัวของเขาเอง

จงช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และสรรพสัตว์
โดยมิได้หวังความเป็นที่รัก
ความเป็นที่รักแท้จริง
จึงจะมีโอกาสเกิดขึ้น

สิทธิ์อันชอบธรรม

สิทธิ์เกิดจากการเรียกร้องเอาจากผู้อื่น
ไม่ใช่สิทธิ์ที่นำมาซึ่งความปรกติสุขเสมอไป

สิทธิ์ที่มนุษย์ควรจะได้นั้น
ไม่จำเป็นต้องแสวงหา
ไม่ต้องเรียกร้อง ต่อสู้
ไม่ต้องสร้างหรือทำลายสิ่งใดเพื่อสิทธิ์
เพราะสิทธิ์นั้นมีพร้อมอยู่แล้วในทุกผู้ทุกนาม

เมื่อเห็นว่าไม่ถูกต้องเราก็ไม่ยุ่งเกี่ยว
เมื่อเห็นว่าไม่เหมาะสม เราก็ไม่เชื่อถือ
เมื่อเห็นว่าต้องสู้ เราก็สู้ด้วยใจและวิธีของเรา
สิ่งเหล่านี้หรือมิใช่ที่เป็นสิทธิ์ของมนุษย์

บุคคลจำนวนมาก
ละทิ้งสิทธิ์อันชอบธรรมของตน
เพื่อไปแสวงหากากเดนของสิทธิ์ภายนอก
นี่เท่ากับเขาขาดสิทธิ์แห่งความเป็นมนุษย์ไปแล้ว

การช่วยเหลือ

มนุษย์มีกิจที่ต้องกระทำมากหลาย
แต่จงกระทำเฉพาะกิจที่จำเป็น
ไม่เดือดร้อนผู้อื่น
ไม่เดือดร้อนตนเอง
ผิดไปจากนี้
จะเป็นการกระทำที่สร้างบาปให้ชีวิต

การช่วยเหลือเพื่อนร่วมโลก
ก่อนลงมือต้องปล่อยจิตใจ
ให้ไร้การยึดถือ และผูกพันใดๆ
พิจารณาสถานการณ์ ให้รอบคอบเหมาะสม
เห็นสมควรแล้วจึงลงมือช่วยเหลือ

บางครั้งการเงียบ และไม่เคลื่อนไหว
ก็นับเป็นการช่วยเหลือที่ดีที่สุด

การล้างบาป

มันบาปนักหรือที่นกกินหนอนเป็นอาหาร
ก็ผู้ที่เอาแต่สำราญสำรวมโดยไม่ช่วยเหลือ
เพื่อมนุษย์ผู้ตกทุกข์ได้ยากล่ะ
จะไม่มีบาปเลยสักนิดหรือไฉน

ถ้าบาปคือสิ่งที่ล้างได้หรือไม่ได้โดยแน่นอนละก็
บางชีวิตคงเหลิงเจิ่ง บางชีวิตคงเศร้าหมองไม่รู้สิ้น
บาปนั้นคือเหตุที่ดลบันดาลความทุกข์แก่ชีวิต
ย่อมล้างได้บ้างไม่ได้บ้างตามเหตุตามปัจจัย

บาปไม่อาจระบุได้ด้วยการกระทำ
จิตใจของผู้กระทำจึงเป็นเหตุแห่งบาป
เด็ดดอกไม้ดอกหนึ่งริมทาง
อาจเป็นบาปที่ทำลายล้างได้ไม่นานนัก

เมื่อกระทำในสิ่งที่ไม่สมควรไปแล้ว
ถึงแม้ล้างบาปในใจได้หมดลง
แต่ธรรมชาติก็ยังคงอำนาจอยู่
จงขออภัยต่อธรรมชาติ
ด้วยการเริ่มต้นใหม่อย่างอ่อนโยนต่อชีวิต และโลก