ความมั่นคง
คนที่ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงความคิด
นั่นไม่ใช่เขามีความมั่นคง
อาจเป็นเพราะเขาหลงตัวเองก็ได้
ผู้ที่มั่นคง เขามิได้ยึดมั่น
อยู่กับสิ่งที่เขาเคยทำ เคยพูด
ทั้งมิได้เชื่อมันต่อคำสอนของผู้ใด
เหตุปัจจัยที่เป็นอยู่เฉพาะหน้าเท่านั้น
ที่เป็นเหตุแห่งการกระทำของของเขา
ด้วยว่าเหตุปัจจัยเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
ผู้ที่มีความมั่นคง
จึงเป็นคล้ายคนโลเล เหลาะแหละ
เมื่อจิตใจมั่นคง
โดยแจ้งแล้วถึงความไม่มั่นคง
จึงชื่อว่าเป็นผู้เด็ดขาดมั่นคง
คำสอนที่ระบุว่า คนดี คนชั่ว
และการทำดี ทำชั่วเป็นอย่างไรนั้น
เป็นคำสอนที่ง่ายต่อการกระทำผิด
คนดี คนชั่วไม่อาจมีรูปแบบจำกัด
ทำดี ทำชั่วก็ไม่อาจระบุรูปแบบที่แน่นอน
เป้าหมายของชีวิต
โดยธรรมชาติแล้ว
ชีวิตย่อมมีเป้าหมายของชีวิตอยู่เอง
ครั้นเมื่อมนุษย์ช่างคิด ช่างฝัน
เขาจึงได้รังสรรค์เป้าหมายขึ้นใหม่
แล้วยอมเป็นทาสของเป้าหมายนั้นโดยดุษฏี
เป้าหมายของชีวิตที่มนุษย์คิดขึ้นนั้น
ไม่อาจนำมาซึ่งความเกษมสำราญที่แท้จริง
ทั้งยังอาจเป็นเหตุแห่งความทุกข์ยากไม่รู้จบสิ้น
เป้าหมายของการกระทำนั้นต้องมีอยู่
แต่ต้องไม่งมงายยึดมั่นเกินไป
เพราะความงมงายยึดมั่นเกินไป
ทำลายความสดชื่นมั่นคงในการดำเนินชีวิต
ดำรงจิตใจให้มั่นคง เริงรื่น ชื่นบาน
และเกษมสำราญกับการช่วยเหลือสรรพชีวิตเถิด
ชีวิตเฉพาะหน้าเช่นนั้น นั่นเอง
ที่ดำรงอยู่แล้วในเป้าหมายของชีวิตที่แท้
จงเป็นในสิ่งที่ต้องเป็นให้เป็นสุข
อย่าพยายามเป็นให้เป็นทุกข์
ในสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็น
