ความสามารถ
เมื่อร้องเพลง
ให้ตนเองฟัง ร้องได้ดีที่สุด
ให้คนอื่นฟัง ร้องได้ไม่ค่อยดี
หวังเอารางวัลด้วยแล้ว ร้องได้แย่ที่สุด
เมื่อเล่นกีฬา
เวลาซ้อม เล่นได้ดีที่สุด
เวลาแข่งขัน เล่นได้ไม่ค่อยดี
หวังชนะเลิศด้วยแล้ว เล่นได้แย่ที่สุด
ที่เป็นเช่นนี้เพราะ
ความหวัง และความหวาดกลัว
ได้บดบังความสามารถที่แท้จริงไว้
เมื่อเอาชนะความหวัง และความหวาดกลัวนั้นได้
สติปัญญาที่แท้จริงย่อมเกิดขึ้น
ความสามารถย่อมปรากฏอย่างสมบูรณ์
การแพ้ การชนะ
ในชีวิตของมนุษย์
มีหลายเรื่องที่ไม่อาจ ไม่ชนะ
และมีอีกหลายเรื่องที่ไม่อาจ ไม่แพ้
ครั้งที่สมควรยอมแพ้
คือครั้งที่ชนะแล้ว
ก่อทุกข์ ทำลายสุขแก่ผู้แพ้ และตนเอง
การยอมแพ้ในครั้งที่ไม่สมควรจะชนะ
ผู้แพ้คือผู้ชนะที่แท้จริง
การยอมแพ้อย่างท้อแท้ หดหู่
มิใช่วิสัยของนักสู้ที่แท้จริง
เพราะการยอมแพ้เช่นนั้น
ย่อมไม่อาจสร้างสรรค์ความก้าวหน้าขึ้นได้อีก
จงสู้ด้วยสติปัญญาอันอ่อนโยนเถิด
แพ้ชนะมิใช่เป้าหมาย
แต่ก็ให้ความเบิกบานได้เสมอกัน
แพ้ตัวเองจึงนับว่าแพ้
และคนอ่อนแอเท่านั้น
ที่ไม่ยอมแพ้ใคร
