ใจเขาใจเรา

อยู่ในสังคมมนุษย์
สิ่งที่ต้องระวังไม่ใช่มนุษย์เสมอไป
ใจที่เห็นแก่ตัวของเรานั่นแหละ
คือสิ่งที่ควรระมัดระวังให้มาก

เมื่อการกระทำต้องเกี่ยวพันกับผู้อื่น
ไม่ต้องเอาใครไปใส่ใจใคร
อย่าเอาเปรียบเขาก็พอ

เมื่อมิได้คำนึงถึงสวัสดิภาพของตนเอง
แต่ก็ต้องระมัดระวังสวัสดิภาพของผู้อื่น
เราไม่โกรธ เราไม่กลัว เราไม่เจ็บ
แต่ผู้อื่นอาจจะโกรธ อาจจะเจ็บ และอาจจะกลัว

ถึงคราวที่จำเป็นต้องกระทำแล้ว
ก็ลงมือกระทำด้วยสติปัญญาเถิด
ไม่ต้องมัวไปคำนึงถึงใจเรา ใจเขา
หรือแม้แต่ใจใครทั้งสิ้น

ผู้รักษากฏหมาย

กฏหมายเป็นเรื่องปลายเหตุ
สำหรับชีวิตที่ยังประมาท
และต้องการสิ่งที่เกินจำเป็นสำหรับชีวิต

กฏหมายยิ่งดีเท่าใด
ยิ่งทำให้ผู้ร้ายกลายเป็นคนดี
และเป็นที่ยอมรับของสังคมมากขึ้นเท่านั้น

ถ้าผู้รักษากฏหมาย
เห็นแก่กฏหมายมากกว่าชีวิต
กฏหมายนั่นเอง
เป็นสื่อนำมาซึ่งความเดือดร้อน และอยุติธรรม

เป็นผู้รักษากฏหมายแล้ว
จงใช้กฏหมายเพื่อป้องกันความเดือดร้อน
และกำจัดความอยุติธรรมที่ประจักษ์จริงนั้นเถิด
แต่ความใดจะสามารถอภัยได้แล้ว
ขอจงเห็นใจ และเข้าใจชีวิตด้วยเถิด

เมื่อเขาอดอยาก ยากแค้น

หรือสิ่งที่เขารักกำลังอยู่ในอันตราย

คำสอนเกี่ยวกับความดี

ย่อมไม่มีความหมายสำหรับเขา