การแบ่งปัน
สังคมใดขาดการแบ่งปันให้ซึ่งกันและกัน
สังคมนั้นย่อมไม่อาจตั้งมั่นอยู่ได้
เมื่อมีการกักตุนในที่หนึ่ง
ย่อมเกิดการขาดแคลนในอีกหลายที่
เมื่อผู้หนึ่งเป็นอยู่ดีเกินไป
อีกหลายครอบครัวก็ค้องอดอยากยากจน
เมื่อผู้หนึ่งไม่ทำงานแต่มีกิน
อีกหลายคนก็ต้องทำงานมากขึ้นเพื่อหาให้เขากิน
เมื่อผู้หนึ่งกินอิ่ม และฟุ่มเฟือยเกินไป
อีกหลายคนก็ต้องหิวกระหาย และขนาดแคลน
การแบ่งปันให้ซึ่งกันและกัน
เป็นหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของมนุษย์
ชีวิตที่ไม่มีการแบ่งปันให้ผู้ยากไร้
ทั้งที่สามารถกระทำได้
นับเป็นชีวิตที่ไร้ค่า และรกโลก
การเห็นอกเห็นใจ
ซึ่งกันและกัน
เป็นบาทฐานสำคัญ
ของสันติสุขส่วนรวม
ผู้กล้าหาญ
การต่อสู้
บางครั้งก็แสดงถึงความขี้ขลาด
เพราะคนขี้ขลาด มักลงมือก่อน
และชอบทำร้ายเกินกว่าความจำเป็น
บางครั้ง
การยอมแพ้หรือหลบหนี
ก็ไม่ได้แสดงออกถึงความขี้ขลาด
แต่เป็นการรักสันติ และรักชีวิต
เมื่อจำเป็นต้องต่อสู้
ผู้กล้าหาญเพียงมุ่งรักษาความชอบธรรม
ฉะนั้นแพ้ชนะจึงไม่สำคัญเท่าสันติสุข
ผู้กล้าหาญที่แท้จริง
ใช้ความเป็นมิตร ทำลายความเป็นศัตรู
ใช้ความไม่เป็นศัตรู ทำศัตรูให้เป็นมิตร
