ศิลปที่แท้
ศิลปคือความงาม
ที่ไม่อาจใช้เหตุผลบรรยายให้ซาบซึ้ง
ศิลปแสดงความรัก และความพอใจ
ทั้งเกิดขึ้นและสำเร็จลงด้วยสิ่งนั้น
ศิลปไม่ต้องการคำรับรอง
เพราะศิลปเป็นศิลปสำหรับผู้มีศิลปเท่านั้น
บุลคลที่ให้เวลากับศิลปเพื่อศิลป
เขาก็คือศิลปิน
ไร้อารมณ์ศิลปิน
สัมผัสสิ่งใดก็ไม่หยั่งถึงแก่นของศิลป
ศิลปินที่แท้
ดำรงอิสระ และเสรีภาพไว้มั่นคง
ศิลปินที่ไม่มีอิสระเสรีก็ไม่นับเป็นศิลปิน
และผลงานของเขา ก็ไม่อาจนับเป็นศิลปที่แท้
คู่รัก คู่ชีวิต
สรรพสัตว์ล้วนมีคู่ครอง
มนุษย์ควรมีคู่รัก
เพื่อพึ่งพาซึ่งกันและกัน
ภายใต้การนำของความรัก
คู่รัก ควรเป็นคู่ชีวิต
ที่ดำเนินชีวิตไปด้วยกัน
แต่ต้องไม่ครอบครองกันและกัน
ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
แต่ไม่จำเป็นต้องใกล้ชิดกัน
ร่วมปรึกษาหารือกัน
แต่ต้องไม่ครอบงำความคิดของกันและกัน
คู่รัก คู่ชีวิต ที่แท้จริง
ต้องให้อิสระเสรีแก่กันและกัน
ในการที่จะมีชีวิตอยู่
เพื่อที่จะได้เป็นคนๆเดียวกันอย่างแท้จริง
ความรักเป็นพระพร
เพื่อความสุนทรีของชีวิต
