ใจ
เกรงใจ
ไม่คำนึงผิดถูก
เพราะต้องการ ทำให้ถูกใจ
เอาใจ
ไม่คำนึงถึงความพอดี
เพราะต้องการ ทำให้พอใจ
จริงใจ
ไม่คำนึงถึงความเหมาะสม
เพราะทำให้โดยไม่หวังผล
เห็นใจ
ไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์และฐานะ
เพราะทำให้โดยสงสาร
เข้าใจ
ไม่คำนึงถึงเหตุผล
เพราะทำได้เหมาะสม
ตามกาล สถานที่ และบุคคล
เพราะเราไม่เข้าใจเขาก่อน
เราจึงโวยวายว่าเขาไม่เข้าใจเรา
ผู้รักษากฏหมาย
กฏหมายเป็นเรื่องปลายเหตุ
สำหรับชีวิตที่ยังประมาท
และต้องการสิ่งที่เกินจำเป็นสำหรับชีวิต
กฏหมายยิ่งดีเท่าใด
ยิ่งทำให้ผู้ร้ายกลายเป็นคนดี
และเป็นที่ยอมรับของสังคมมากขึ้นเท่านั้น
ถ้าผู้รักษากฏหมาย
เห็นแก่กฏหมายมากกว่าชีวิต
กฏหมายนั่นเอง
เป็นสื่อนำมาซึ่งความเดือดร้อน และอยุติธรรม
เป็นผู้รักษากฏหมายแล้ว
จงใช้กฏหมายเพื่อป้องกันความเดือดร้อน
และกำจัดความอยุติธรรมที่ประจักษ์จริงนั้นเถิด
แต่ความใดจะสามารถอภัยได้แล้ว
ขอจงเห็นใจ และเข้าใจชีวิตด้วยเถิด
เมื่อเขาอดอยาก ยากแค้น
หรือสิ่งที่เขารักกำลังอยู่ในอันตราย
คำสอนเกี่ยวกับความดี
ย่อมไม่มีความหมายสำหรับเขา
