การบริหาร
กฏเกณฑ์ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง ยืดหยุ่น
มีแต่จะทำลายความสามารถ
และเสรีภาพของมนุษย์
หรือไม่ผู้คนก็ใช้มัน
ให้เป็นประโยชน์ส่วนตัวของพวกเขา
ผู้บริหารที่ดี
ต้องพึ่งพาตำราและประสบการณ์
ต้องเอาใจใส่ และเชื่อในคุณความดีของมนุษย์
การบริหารที่ดีย่อมเห็นแก่ชีวิต
เพราะการบริการเกิดขึ้น
เพื่อนำชีวิตไปสู่ความอยู่รอดร่วมกัน
ผู้นำที่ดี
มอบแนวทาง แต่ให้เสรีภาพ
มอบงาน แต่ให้ความสุข
ทางดีงานดี ทำให้ชีวิตมีค่า
แต่เสรีภาพและความสุข
ทำให้ชีวิตมีความหมาย
สัมพันธภาพ
ชีวิตย่อมมีพันธะอยู่โดยธรรมดา
ต่างกันแต่ว่าจะนำมาซึ่งความทุกข์หรือไม่
สังคมย่อมอยู่รอดด้วยสัมพันธภาพ
มีสัมพันธภาพคือมีความรัก
พ่อ แม่ ทำหน้าที่ของพ่อแม่
แต่ต้องเป็นเพื่อนที่ดีของลูก
ครูต้องทำหน้าที่ของครู
แต่ต้องเป็นเพื่อนที่ดีของศิษย์
สัมพันธภาพแห่งความเป็นเพื่อนคือ
ไม่บังคับบัญชา ไม่ยึดครอง
ไม่เรียกร้อง ไม่สร้างปัญหา
เพียงแต่เอาใจใส่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ด้วยความรักในชีวิตทั้งหลาย
พันธะที่มีจุดประสงค์อยู่ที่ตนเอง
มิใช่พันธะแห่ง “ความรัก”
มันเป็นพันธะของ “ความอยาก”
อันเป็นเหตุแห่งความทุกข์ และความตาย
